گزارش مصور گالیله از ماه (سال 1610 میلادی):

نقشه‌های ماه

یافته‌های آسمانی گالیله بسیار پراکنده بودند. برای نخستین بار مشاهده اجرامی که به ‌دور یک سیاره دیگر غیر از زمین می‌چرخند، پایبندی به مدل بطلمیوسی را تضعیف کرد؛ بدین معنی که زمین تنها مرکز گردش اجرام سماوی در جهان نیست.

گزارش مصوری که گالیله از مشاهداتش با تلسکوپ نوشت بسیار قابل توجه بود. این گزارش شامل مشاهدات او از آسمان در تاریخ یکم و چهارم دسامبر 1609 بود و آنچه را او درباره ماه آموخته بود، همراه با کشف چهار ماه دیگر گرداگرد سیاره مشتری دربرمی‌گرفت. در آن روزگار این دستاوردها، او را به اندازه خود تلسکوپش آنچنان به شهرت رسانید که انگار با منجنیق به آسمان دنیای علم پرتابش کرده باشند!
گالیله، نقاش درونش را به تمرین گماشت تا نقاشی سیاه‌قلم را فرا گیرد و بتواند از آنچه که او به‌کمک ابزار انقلابی‌اش رصد کرده است، مجموعه‌ای از طرح‌های اولیه با قلم و جوهر و رنگ‏هایی با پایه آب بکشد. این مهارت‏های هنری همراه با پیش‌زمینه علمی‌اش او را قادر ساخت تا درک کند که الگوهای نور و سایه که با تلسکوپ دیده می‌شد، نشانه پستی و بلندی‌های سطح ماه هستند. طبق نمودارهایی که او کشید مشخص گردید که سطح ماه، آن‌طور که پیش‏تر انگاشته می‌شد هموار و کاملاً کروی نیست؛ بلکه کوهستانی و دارای چاله‌هایی است که دهانه‌‌های آتشفشانی‌اند. یکی از این دهانه‌ها که او با جزئیات ‌دقیق نشان داد دهانه آلباتِگنیوس است. تفاوت روز و شب ماه در میانه نموداری که او از ماه کشیده است، دیده می‌شود.
مشاهدات شبانه گالیله از مشتری وجود چهار شیء ستاره‌مانند را آشکار کرد که در راستای خطی همراه آن هستند. این اشیاء از شبی تا شب دیگر جابه‌جا می‌شوند و گاه در پشت مشتری و گاهی هم در برابر آن ناپدید می‌شوند. بدین ترتیب، گالیله به ‌درستی دریافت که اینها اقمار مشتری هستند که بر مدار آن می‌چرخند، همچنان که ماه نیز گرداگرد زمین را می‌پیماید. او با تلسکوپ توانست ستارگان بی‌شماری را ببیند که پیش‏تر و با چشم غیرمسلح قابل دیدن نبودند.
یافته‌های آسمانی گالیله بسیار پراکنده بودند. برای نخستین بار مشاهده اجرامی که به ‌دور یک سیاره دیگر غیر از زمین می‌چرخند، پایبندی به مدل بطلمیوسی را تضعیف کرد؛ بدین معنی که زمین تنها مرکز گردش اجرام سماوی در جهان نیست. تصاویری که او ترسیم کرد دنیای زمین ـ مرکز ارسطو را به زیر کشید. دیدگاهی که بر این باور بود که هر آنچه بالای زمین است کامل و بی‌عیب و نقص است. کارهای او تئوری جهان خورشید ـ مرکز کوپرنیک را نیز تقویت کرد، چرا که گردش چهار ماه گرداگرد مشتری نشان داد که اجرام آسمانی می‌توانند دور مرکزی جز زمین بگردند.
کتاب «پیامبر پرستاره» در آغاز، با انتقاد شدید کلیسای کاتولیک روبه‌رو شد. ولی پس از اینکه مشاهدات گالیله از سوی دانشمندان دیگر به‌سرعت مورد تأیید قرار گرفت، او را معروف‌تر هم کرد و سرانجام آوازه او به عنوان پدر مشاهدات نجومی نوین و پدر دانش نوین بر تارک علم، طنین افکند.

 

به کمک تلسکوپ گالیله، نقشه‌های کشیده شده از سطح ماه، یک افشاگری علمی بود. تا پیش از انتشار این نقوش، سطح ماه صاف و کاملاً گرد انگاشته می‌شد. طرح‌های گالیله از سطح ماه آشکار کرد که این سطح، کوهستانی است و چاله‎‌هایی دارد که دهانه‌های آتشفشانی هستند.

1396/11/18
112

نظری ارسال نشده

در حال حاضر نظری ارسال نشده است

شما می توانید به عنوان اولین نفر نظر خود را ارسال نمایید

ارسال نظر

ارسال نظر