علم کشف جرم به کاربرد روش ها و علوم برای بررسی نحوه انجام جرم و جنایت و شناسایی مجرمان گفته می شود. دانشمندان و کارآگاهان کشف جرم بعد از وقوع هر جرمی ابتدا به جست و جوی مدارکی در صحنه جنایت و احتمالا خانه و محل کار مظنونین می پردازند و سپس با استناد به شواهد و مدارکی که به دست آورده اند ، اقدام به شناسایی مجرمین می کنند.
در بخشی از کتاب می خوانیم:
ثبت ردپا
برای ثبت ردپـا، جای پا را با موادی به نام گچ مایع پاریس یا «سیمان دندانپزشکی» پر می کنند که در قالب گیری دندان از این مواد استفاده می شود. آن ها صبر می کنند تا قالب کمی سفت شود و البته قبل از آن از ورود افراد جلوگیری به عمل می آورند.
تطبیق دادن اثر انگشت ها
کارشناسان در ابتدا مشخصات اصلی، مانند حلقه، مارپیچ، قوس و سپس جزئیات گالتونی، یعنی راه هایی که شیارها به پایان می رسند، منشعب می شوند یا مارپیچ های کوچکی تشکیل می دهد را مورد بررسی قرار می دهند. گاهی اوقات شکاف های موجود در پوست یا آثار زخم های کوچکی که در نتیجۀ پارگی یا فرسودگی ایجاد می شوند، باعث تغییر ظاهری نمونه های اصلی می گردند. اما کارشناسان اهمیتی به این موضوع نمی دهند.
ترکیبات عکسی
سیستم تشخیص هویت به وسیلۀ عکس که به اصطلاح «چهره نگاری» نامیده می شود، از عکس های مختلفی که از اجزای صورت گرفته شده و روی نوار باریکی قرار داده شده اند، تشکیل می شود. شاهدان سعی می کنند هنگام مشاهدۀ این کارت ها، قسمتی از چهرۀ فرد مورد نظر، مثلاً بینی اش، را به خاطر بیاورند .سپس آن ها همان عکس بینی را که شباهت بیش تری به بینی فرد مورد نظر دارد، انتخاب می کنند. این نمونه با کارت های دیگر اجزای صورت ترکیب می شود تا چهره ای جدید را تکمیل کند.